NETFLIX - SERIAL ORYGINALNY
SERIAL ZOSTAŁ OPARTY NA WYDARZENIACH HISTORYCZNYCH
NIEKTÓRE NAZWY ORGANIZACJI I OSOBY UKAZANE W NIM SĄ FIKCYJNE
To ty?
Eugene. Kopę lat.
Awansowałeś.
A twój angielski wciąż jest beznadziejny.
W moim kraju zawsze byłem
wysoko postawiony.
Nie to, co ty.
Mówisz po koreańsku.
Wiesz, czemu mój angielski wciąż jest taki słaby?
Bo uczyłem się koreańskiego, a nie angielskiego.
Nie mogłem się doczekać, aż będę pracować
w Joseon, kolonii mojego kraju.
Dawno się nie widzieliśmy,
Eugene.
Gdybym pojechał do Hanseong,
nie byłbym tam mile widziany.
A więc od tamtej pory
byłeś w Joseon.
Nasze spotkanie cię tak zaskoczyło?
A może zdenerwowało?
Później porozmawiamy.
Do zachodu słońca musimy złożyć raporty.
Pójdzie pani ze mną do placówki.
Proszę zabrać ze sobą swoją świtę.
Może pani pojechać lektyką.
Najpierw proszę to wyjaśnić.
Amerykańska nauczycielka z pani szkoły
została ujęta przez Japończyków.
Amerykańska placówka przepytuje świadków,
by wyjaśnić tę sprawę.
Zabierzcie te panie do placówki.
- Tak jest. - Tak jest.
Przestańcie.
Sama pójdę.
Nie dotykajcie.
- Pani Haman. - Tak?
Proszę wziąć mój palankin.
Witamy w Cesarstwie Koreańskim.
Dokładnie. Mów pewnym głosem.
I tak nikt nie zrozumie.
Czemu mam mówić po angielsku, skoro nikt tego nie zrozumie?
Mogę mówić po japońsku.
Mam zamiar
trochę się zbuntować.
W sali trwają przygotowania.
Panie zgromadziły się w saloniku.
Znowu przyszłam ostatnia?
Znowu każą mi płacić.
Na ulicach panuje zamieszanie.
Słyszałam, że Gu Dong-mae został postrzelony i trafił do szpitala.
Z drogi! Gdzie sala operacyjna?
Idź po lekarza!
- Dobrze. - Szybko!
Doktorze!
Postrzelono go.
Tamowałem krwawienie,
ale minęło pół godziny.
Pewnie stracił dużo krwi.
Ledwo kontaktuje.
Dziś wyjdzie na jaw przyczyna zgonu.
Lekarz sądowy pracuje dla Lee Wan-ika.
Oczywiście.
Trzeba natychmiast operować.
Proszę opuścić salę.
- Znieczulenie. - Tak jest.
Nie potrzebuję go.
Nie dawaj mu żadnych strzykawek.
Dong-mae, proszę.
Bo mogę się już nie obudzić.
Hej.
Po prostu wyjmij kulę.
Nie zostawiaj mnie.
Jeśli coś mi się stanie,
zabij go.
- Szefie. - Szefie!
Wyjąłem kulę.
- Szefie. - Szefie.
Proszę usiąść.
Gdzie miałabym usiąść?
Dobrze mi tutaj.
Ale spróbuję kawy.
Widzi pan, zachodnie jedzenie mi nie służy.
To bardzo zachodni napój.
Rety, jaka gorzka.
Czemu to ma taki smak?
Coraz lepiej pani mówi po angielsku.
Czy oni naprawdę
ujęli Stellę?
Proszę się nie bać.
Nie mają zamiaru jej przesłuchiwać.
Nie boję się,
bo wiem, co zrobią.
Co pan wyprawia?
- Chronię panią. - Ochrona.
Żeby powstrzymać pani dziadka przed protestowaniem,
mogą wziąć panią za zakładnika.
Pomyślałem, że tutaj będzie pani bezpieczniejsza.
Skoro tak,
to Stella będzie cierpieć zamiast mnie.
Jest Amerykanką.
Żadne państwo nie odważy się skrzywdzić Amerykanki.
Starałem się panią uspokoić.
Ten człowiek...
Pan go zna?
Tego japońskiego żołnierza.
Byliśmy sąsiadami w Nowym Jorku.
Ale wygląda na to, że wcale go nie znałem.
Przeszukali mój dom.
Ukryłam wszystko inne,
ale martwię się o mój zszyty notes.
- Leżał na biurku. - Co to takiego?
Myślałam, że Amerykanie wiedzą wszystko.
To jest zszyty notes.
Pamiętałaś, żeby wziąć go ze sobą?
Dziękuję ci bardzo.
Jak mogłabym zapomnieć? Jego imię jest wypisane na każdej stronie.
Moje imię?
Potrafisz to przeczytać?
Oczywiście.
Zapisując je, za każdym razem mówiła panienka:
„Eugene Choi”.
Eugene Choi.
Tak się nazywam.
Niech panie odpoczną.
Czy ja...
mówiłam to na głos?
Tak.
„Eugene Choi”.
Jak nauczycielka?
Jest dość spokojna,
nawet w areszcie.
Podkreśla, że pochodzi z Zachodu.
Wkrótce ją wypuszczą. Minister Allen zgłosił oficjalną skargę.
Ale czemu japońscy żołnierze chcą pojmać tę panią?
To jakaś niebezpieczna sytuacja?
Jej dziadek wzywał króla Joseon, by postawił się Japonii.
To wielka sprawa.
Jak brzmiałaby ostatnia linijka?
Więc słyszała pani.
Spokojnie.
Gu Dong-mae wciąż jest nieprzytomny.
To ważny list do pana Rinoie.
Bądź dyskretna.
Tak jest.
Doktorze Matsuyama, dawno pana nie widziałam.
Słyszałam, że operował pan Gu Dong-maego.
Operacja przebiegła dobrze.
Jest teraz w szoku. Wkrótce się obudzi.
Dlatego jest pan w trudnej sytuacji.
Czy to ważny list
do pana Rinoie?
Czy pytał go pan,
czy zabić Dong-maego?
Nawet jeśli,
to nie może pani interweniować.
Czemu nie?
Ze względu na wyniki sekcji zwłok?
Myśli pan
że Rinoie wciąż je ma?
Jak...
To niczego nie zmienia.
Zresztą teraz to ja je mam.
Chyba wyglądają autentycznie.
Nie obchodzi mnie, czy pan to zgłosi, czy nie.
Ale jeśli chce pan ujść z życiem,
zadba pan o to, by Gu Dong-mae przeżył.
Może pan to zatrzymać.
Teraz muszę iść na przyjęcie powitalne.
Co mam zrobić z tym listem?
Zamknij się!
Nie widzisz, że czytam?
Co się stało?
Jesteś ranny?
Ja nie. Ale Gu Dong-mae tak.
Postrzelono go w Jingogae.
Mówią, że operacja się udała, ale wciąż jest nieprzytomny.
Myślę, że od dawna nie miał okazji tak się wyspać.
Jest wytrzymały.
Wkrótce stanie na nogi.
Powinieneś odpocząć.
Ja muszę wyjść, gdy tylko się przebiorę.
Jesteś zajęty.
A jednak miałeś czas,
by wpaść do moich rodziców.
Moja matka musiała się na tobie wyładować.
To prawda.
Czy już pora?
Jest późno,
ale może to pora, bym przeprosił?
W imieniu mojego dziadka i rodziców,
szczerze cię przepraszam.
Żałuję tego, co moja rodzina zrobiła twojej
i tego, jak musiałeś
poradzić sobie z moją matką.
Za wszystko.
Słyszałem, że zerwałeś zaręczyny.
Ale nie przeproszę cię.
Nie ma takiej potrzeby.
Nie jesteś powodem...
dla którego zerwaliśmy zaręczyny.
Wybrała życie na własnych warunkach,
a nie ciebie.
Taką mam nadzieję.
Niewiarygodne, co?
Mogę cię o coś spytać?
I ryzykuję dla niego wszystko.
Nie ma odwrotu.
I nie żałuję.
Co jesteś w stanie poświęcić
dla niej?
Jesteś gotowy
zaryzykować wszystko?
Nie.
Nie mogę niczego stracić.
Muszę być Amerykaninem do szpiku kości,
lojalnym żołnierzem.
W ten sposób
będę mógł ją chronić.
Zdrowie Jego Cesarskiej Mości!
- Banzai! - Banzai!
Za Wielkie Cesarstwo Japonii!
- Banzai! - Banzai!
Za Wielkie Cesarstwo Japonii!
- Banzai! - Banzai!
Ty tam, przynieś więcej alkoholu.
Koreańskie suki nie wiedzą, jak zabawiać gości.
Niech kobiety pracują w kuchni.
Mężczyźni będą ich obsługiwać.
Dobrze.
Przepraszam za zwłokę.
Może pokażesz, jak ci przykro?
Usiądź i nalej mi.
Widzę, że pan ma słabą głowę.
Zaprowadzić pana do pokoju?
Czy ty mi proponujesz
prywatne przyjęcie?
Nie piję z idiotami.
Potrafi pan dręczyć kobiety,
ale wątpię, by zdołał pan wyciągnąć miecz.
Ty suko. Życie ci niemiłe?
Tak się wyciąga miecz.
Może się pan wykaże?
Jeśli mnie pan pokona, pójdę z panem do pokoju.
Majorze.
To będzie niezłe przedstawienie.
Dawaj!
Co, jeśli przegrasz?
Jedyna broń biała pasująca dziewczynie to nóż kuchenny.
Ta śmiałość cię zgubi.
Tylko nie po twarzy.
Ślicznotka z niej.
Oż ty...
Oszalałaś, suko?
Życie ci nie miłe?
Panowie rzucą się na mnie razem?
Odłóżcie broń.
Majorze Sasaki.
Proszę wstać.
Tak jest!
Żołnierz Wielkiego Cesarstwa Japońskiego
wyciąga miecz, by walczyć z kobietą?
Wstydźcie się.
- Tak jest. - Tak jest.
Proszę wybaczyć ich zachowanie.
Przepraszam za nich.
To było zabawne.
I nawet wygrałam, czyż nie?
Mówi pani po japońsku z tutejszym akcentem.
Jestem pułkownik Takashi Mori.
Dobrze pani walczy.
Jestem Hina Kudo.
Pański koreański mnie zawstydza.
Często to słyszę.
Porażka armii
oznacza porażkę cesarstwa.
Więc nie możecie przegrywać.
- Tak jest! - Tak jest!
Zdrowie Jego Cesarskiej Mości!
- Banzai! - Banzai!
Za Wielkie Cesarstwo Japonii!
- Banzai! - Banzai!
Za Armię Cesarstwa Japonii!
- Banzai! - Banzai!
Rety, Doi-soe.
Ojcze.
Czemu nam to robisz?
Nie wiesz?
Cztery świnie kosztują co najmniej 20 hwanów.
Skąd miałeś pieniądze?
Powiedziałeś im wszystko?
Zapytali, więc powiedziałem,
że kupiłeś mi te świnie.
Ale o co tu chodzi? Powiedz mi!
Rzecz w tym, że poznałem bogatą wdowę.
To nic złego, prawda?
Pewnie, bredź sobie do woli.
Jeszcze nie wiem, czy rozciąć ci usta, czy podciąć gardło.
Myślałeś, że nie dowiem się, że szpiegujesz?
Choćbym zatłukł cię na śmierć, wciąż będę wściekły.
Powstrzymuję się ze względu na twojego ojca.
Od teraz nie zbliżaj się do tego domu.
Jeśli to zrobisz, zabiję cię,
choćby na oczach króla.
Dol-soe.
Słuchajcie... Dranie!
Wasza Wysokość.
My, uczeni Joseon...
przybyliśmy tu z rozpuszczonymi włosami,
by cię błagać,
ponieważ kraj stoi w obliczu zagłady.
Prosimy, rozważ naszą prośbę.
Jeśli uważasz, że się mylimy...
weź tę siekierę
i poucinaj nam głowy.
- Prosimy, utnij nam głowy. - Prosimy, utnij nam głowy.
HAYASHI, MINISTER JAPONII
Przez ciebie padł na mnie cień.
Ty, Japończyku,
stoisz mi na drodze do Jego Wysokości.
Zejdź z drogi!
Wasza Wysokość.
Nie możemy pozwolić, by ci starzy uczeni
mieszali się w sprawy rządu.
Wasza Wysokość.
Go Sa-hong jest autorytetem dla całego Joseon i dlatego...
Wasza Wysokość! Nie możesz dać mu się przekonać tylko dlatego, że cię uczył.
Ukarz, proszę, Go Sa-honga,
by zniechęcić innych.
Wasza Wysokość.
Muszę opisać tę sprawę mojemu rządowi,
ale Japonia...
Mówi, że musi opisać sytuację Japonii,
ale jest zdenerwowany, bo mieszkańcy Joseon
obrażają Japonię za jej łaskawe gesty.
- Proszę, weź to pod uwagę. - Proszę, weź to pod uwagę.
Ukarać ich.
Wyślijcie straże
i aresztujcie ich.
- Wasza Wysokość. - Dziękujemy za twoją łaskę.
Jesteśmy tu, by wykonać rozkaz króla. Związać ich!
Jak śmiecie!
Jestem wdzięczny Waszej Wysokości.
Słyszał pan? Lord Go Sa-hong...
To dlatego tak tu wbiegłem.
Nie opublikowałem jeszcze pierwszego wydania swojej gazety,
ale teraz opublikuję wydanie specjalne. To bezprecedensowe.
Potrzebuję, żebyście znaleźli mi jakichś chłopców.
Możecie też odwiedzić drukarnię?
Co się dzieje? Prosisz nas o przysługę czy wydajesz nam rozkaz?
Wydanie specjalne?
WYDANIE SPECJALNE
REDAKTOR KIM HUI-SEONG
21 marca 1903. Wydanie specjalne.
Dzisiaj Go Sa-hong i inni uczeni, którzy apelowali w pałacu
o zakaz używania weksli banku Dai-Ichi,
zostali aresztowani z rozkazu Jego Wysokości.
Wydanie specjalne!
Lord Go Sa-hong trafił do więzienia!
Wydanie specjalne!
Rety, co za bezlitośni dranie.
Jak oni mogli zrobić to lordowi Go?
WYDANIE SPECJALNE
Aresztowano go, bo mówił słusznie.
To niedopuszczalne.
Aresztowali nawet lorda Go Sa-honga.
A jeśli nas aresztują?
Nie dojdzie do tego.
Nie zrobiliśmy niczego, co karze się aresztowaniem.
Nie mówiłem wam tego, ale...
Kiedy Lee Wan-ik był w akademii,
spojrzałem mu w oczy.
- Jak to możliwe? - Czemu to zrobiłeś?
Może zrezygnujmy?
Ostatnio codziennie wszystko mnie boli.
Jesteś taki słaby.
Te odciski to powód do dumy.
Zgadzacie się ze mną?
Ponieważ konsul, który to podpisał,
to ja.
Musimy działać szybciej.
Sytuacja się pogarsza.
Jak mamy to zrobić?
Jeszcze nawet nie mieliśmy w rękach amunicji.
Amunicja...
Użyjemy jej, gdy uderzymy.
Możemy więcej ćwiczyć po nocach. Jeśli tak zrobimy,
będziemy mogli dostać się do magazynu z bronią.
Tak będzie nawet lepiej.
Od tej pory śledź Lee Wan-ika.
A my zdobędziemy klucz do magazynu z bronią.
Dobrze.
ARESZT W PAŁACU
To nowy szef Gwardii Królewskiej.
Okaż mu szacunek i wpuść go.
Oczywiście, proszę pana.
To ty?
Ale w mundurze...
Co się stało?
Musiałem przyjąć tę pozycję.
Strój okazał się wytrychem.
Dotąd wspinałem się po dachach,
ale teraz otwierają mi drzwi.
Nie mogę się przyzwyczaić.
Czy ty
chronisz króla, który mnie tu zamknął?
To mój pierwszy dzień w pałacu.
Nie wiem, czy mam go chronić, czy skrzywdzić.
Jeszcze się nie zdecydowałem.
Gdy tak tu pana widzę,
zastanawiam się, czy powinienem go chronić.
W tej celi
jest dwóch zdrajców!
I tak się pan dowie,
więc przyszedłem powiedzieć to panu osobiście.
Japońscy żołnierze
wparowali do pańskiego domu.
Z jakiego powodu?
Przeze mnie?
Czy Ae-sin nic nie jest?
Nic. Proszę się nie obawiać.
Pani Ae-sin jest bezpieczna,
w miejscu, którego japońscy żołnierze nie odważą się najechać.
W porównaniu z całym światem, Joseon jest malutkim krajem.
Pewnie wciąż musi pan pracować.
Wydarzyło się coś jeszcze.
Najpierw proszę usiąść.
Czy coś się stało?
Musi mi pani zaufać. Nie sądzę, by to było coś poważnego.
Proszę się nie denerwować.
Pani dziadek został aresztowany z rozkazu króla.
Muszę tam iść.
Poprosiłem, by pani usiadła, bo wiedziałem, że tak będzie.
Proszę się skoncentrować na własnym bezpieczeństwie.
Jestem pewien, że tego chce lord Go.
Czasami powstrzymanie się od działania pomaga rozwiązać problem.
Nie mogę tu wygodnie siedzieć i nic nie robić.
Cieszę się, że jest tu pani wygodnie.
Przekonajmy się, co się stanie.
Jesteśmy o wszystkim informowani jako pierwsi. Możemy pomóc.
Ktoś jeszcze odwiedził lorda Go.
Ktoś, kogo darzy pani zaufaniem.
Mój mistrz go odwiedził?
On też musi być w niebezpieczeństwie.
Teraz jest bezpieczny.
Proszę się nie martwić.
O czym pan mówi?
Jest małomówny i nietowarzyski.
Ale strzela szybko i celnie.
Wasza Wysokość, on nadaje się znakomicie,
by cię chronić jako przywódca Gwardii Królewskiej.
Moi wrogowie są wszędzie, tak w pałacu, jak i poza nim.
Nie mam wyboru. Nie mogę nikomu ufać.
Ale ma to jedną zaletę.
Nauczyłem się rozróżniać oczy moich wrogów.
I dlatego mam pytanie.
Czemu ty, nowy dowódco Gwardii Królewskiej,
masz oczy wroga,
a nie kogoś, kto chciałby mnie chronić?
Lord Go Sa-hong jest mu bliski.
Zanim tu przyszedł,
ukląkł na zimnej podłodze celi tylko po to, by mu się pokłonić.
Jak widzisz, panie, nie może tego ukryć.
To dlatego całkowicie mu ufam.
Lord Go Sa-hong nie zrobił niczego złego.
Wiem o tym.
Japońska armia wkroczyła na naszą ziemię.
Ochrona japońskich kupców to pretekst.
Najście na mojego byłego nauczyciela
było ostrzeżeniem dla mnie.
Dlatego uznałem, że jego publiczny protest
może być dla niego niebezpieczny.
To, że kazałem aresztować mojego nauczyciela,
wywoła gniew mieszkańców tego kraju.
Mój gniew jest bezsilny,
ale ich gniew taki nie jest.
Ja...
wierzę w siłę mojego ludu, która zostanie wyzwolona
przez mojego nauczyciela, który wybrał uwięzienie.
NIE PRZYJMUJEMY JAPOŃSKICH WEKSLI
Nawet w japońskich osadach handlarze odmawiają
- japońskim nabywcom. - Nie przyjmę tego. Zjeżdżaj!
Gu Dong-maego nie ma teraz w Jingogae.
- Nikt się tym nie zajmie! - Idź.
- Ten papier jest bezwartościowy! - Odejdź!
Wynoś się!
Nie możemy niczego kupić.
Wysłuchaliśmy was. Uspokójcie się, proszę.
Zaaranżuję spotkanie z ministrem tak szybko, jak się da.
Mówiłem wam, że dziś już nie pracuje.
Kto pracuje dla rządu, nie powinien tak wcześnie kończyć pracy.
Słońce jeszcze nie zaszło.
Pułkowniku Mori, minister...
Nie chcę wiedzieć. Z drogi.
Tak jest.
- Sasaki. - Tak, proszę pana?
- Przyprowadź tę Amerykankę. - Wypuści ją pan?
Nie, przesłucham ją.
Jest pani misjonarką, tak?
Wychodzisz?
Przesłuchuję podejrzaną.
Może do mnie dołączysz?
Nie ma innego sposobu, by zmusić mnie do rozmowy?
Nic pani nie jest?
Na szczęście nie.
Żołnierze Cesarstwa Wielkiej Japonii
nie skrzywdziliby niewinnej osoby.
Ale mogą się pojedynkować z kobietą?
Co się dzieje z tą Koreanką?
Powiedziała ci coś?
Nie miałeś jej przesłuchiwać? Kontynuuj.
Ta amerykańska nauczycielka
podburzała uczniów z Joseon przeciw Japończykom.
Czyżby?
Ja tylko uczyłam,
że Japonia nie jest lepszym krajem,
ze względu na szybki rozwój.
Oraz tego, że suwerenność Joseon zależy wyłącznie od Joseon
i że żaden kraj nie ma prawa odebrać tej suwerenności.
Powiedziała samą prawdę.
To jest podburzanie, nauczycielko.
Jest pani misjonarką. Proszę się na tym skupić.
Byle misjonarka nie powinna wymyślać takich podłych kłamstw
o warunkach panujących w innym kraju.
Cóż...
twój Jezus rozdzielił Morze Czerwone,
ale teraz tylko biernie patrzy, gdy toczy się okrutna wojna.
Nie mam racji?
Właśnie popełniłeś ogromny błąd.
- Tak? - Tak.
Nie pójdziesz już do nieba.
Kiedy postawisz mi drinka?
Mieliśmy napić się na twój koszt.
Kiedy będę miał czas.
Przez ciebie jestem bardzo zajęty.
Jest pani wolna.
Ameryka to sojusznik Japonii.
Czy to pomoże?
Może dziś wieczorem, Amerykaninie?
Następnym razem.
Dziś wieczorem będę zajęty.
To już wszystko, prawda?
Chodźmy.
Jest pani głodna?
- Dla pani Haman też mam. - Przyszedł pan, by je przynieść?
Pytałem ludzi z pałacu.
Pani dziadek dobrze się miewa.
Myślę,
że król go aresztował, by go chronić.
Wygląda na to, że...
oboje zostaliśmy aresztowani dla własnego bezpieczeństwa.
Nudzi się pani, będąc zamkniętą w placówce?
Nie.
Jest tu wiele fascynujących przedmiotów.
Dobrze się bawię, badając je.
Fascynuje mnie pióro, którego pan używa.
Podobnie jak ten okrągły przedmiot.
Przypomina mapę.
To globus.
Joseon jest...
tutaj.
Widziałam je.
A Ameryka jest...
tutaj.
Dzielą je dwie i pół szerokości dłoni.
Gdy już się tam dotrze,
trudno będzie powrócić,
bo to bardzo daleko.
Ale z moją ręką...
Półtorej szerokości.
Mogę szybko wrócić.
Coś jeszcze panią zafascynowało?
To też wygląda ciekawie.
Zostawił mi to Joseph.
To matrioszka, tradycyjna rosyjska lalka.
Jest pęknięta.
Pewnie było panu przykro.
Ona się otwiera.
W środku są mniejsze lalki.
W oczach Josepha chyba zawsze byłem dzieckiem.
W moich też.
W środku jest kolejna. To fascynujące.
Mogłaby pani spojrzeć tak czule na mnie?
Ta jest bardzo mała. Pewnie zostało ich już tylko kilka.
Ta jest ostatnia.
Wypuścimy panią.
Chciałbym wypuścić panią już teraz,
ale musi pani poczekać do jutra.
Nie odprowadzę pani do domu.
Jutro pracuję w akademii.
Czy ktoś wczoraj ćwiczył po zajęciach?
Tak, proszę pana. Kilku uczniów wróciło.
Mówili, że chcą jeszcze poćwiczyć.
Napawają dumą, prawda?
Odzwierciedlają świetlaną przyszłość Joseon.
Dałeś im klucz do magazynu z bronią?
Tak, proszę pana. Ci młodzi arystokraci
sami pozbierali po sobie broń.
Są bardzo mili i uprzejmi, prawda?
Przy okazji, czy coś się stało?
Pokaż mi klucz do magazynu z bronią.
Klucz?
Czy coś się stało, proszę pana?
Nie, nic ważnego.
Przyszłość Joseon nie jest taka świetlana.
Słucham?
Gdzie lekarz? Wezwijcie lekarza!
Tak jest!
Tragarz...
Słucham?
Tamten tragarz...
Znajdźcie go!
Znajdźcie go za wszelką cenę!
Powiedz, że ogłaszasz godzinę policyjną.
Uwierzą ci, bo masz na sobie mundur.
- Idź. - Tak jest.
„Ta jedna rzecz, która ożywia szyld”.
Wykorzystałem wiersz poety z dynastii Song.
To symbol mojej gazety.
To jedyny kwiat
na ścieżce, którą wybrałem.
Takashi Mori?
To ten japoński pułkownik z hotelu.
Zastanawiam się, czemu tak szybko awansował.
Słyszałeś coś, gdy byłeś w Japonii?
Choćby plotki przy grze w karty.
Przyszedłem zapytać, czy wiesz o nim cokolwiek.
W armii, która najechała Joseon w 1592
byli członkowie arystokratycznego klanu Mori.
Jeśli to ta sama rodzina Mori...
To druga rodzina po rodzinie cesarskiej.
W moim kraju zawsze byłem
wysoko postawiony.
Nie to, co ty.
Klan Mori wspiera Seikanron.
To ruch japońskich konserwatystów.
Zwolennicy Seikanron
uważają, że podporządkowanie Joseon
pomoże przywrócić pokój i porządek w Japonii.
To niebezpieczna idea.
Sądząc po pierwszym ruchu Takashiego,
jestem pewien, że pochodzi z tego klanu.
A skoro jest teraz w Joseon...
to znaczy, że może dojść do wojny.
PORT W JEMULPO
Wykaż się tu, w Joseon.
Kiedy wrócę,
przywiozę ze sobą bezcenny dokument.
Ten dokument
historia zapamięta jako traktat japońsko-koreański.
Życzę bezpiecznej podróży.
Joseon podpisze traktat
krwią swojego ludu.
Mam nadzieję, że smakuje ci to jedzenie.
Moim zdaniem
to najbardziej autentyczna japońska restauracja w Hanseong.
Co za nieuprzejmy kutas.
Minister Hayashi nie wykazywał chęci współpracy.
Nie powtarzajmy tego błędu.
Niech nasza współpraca układa się lepiej.
Bardzo dobrze sobie radzę z mieszkańcami Joseon.
Tutejszych ludzi łatwo się kontroluje.
Najedzeni, stają się posłuszni.
A jeśli da im się słodycze, zrobią wszystko.
Tych, którzy się stawiają, trzeba bić.
Ten, kto chce sprzedać swoją ojczyznę,
musi się bardziej starać.
Mówisz po koreańsku?
Przestań.
Joseon przetrwało aż do dziś,
pomimo japońskich i chińskich najazdów.
Wiesz czemu?
Podczas każdej inwazji
ludzie ryzykują życiem w obronie kraju.
Kim są ci ludzie?
To plebs.
Nazywają się Armią Sprawiedliwych.
Potomkowie członków Armii Sprawiedliwych z 1592 roku
dołączyli do organizacji w 1895.
A dzieci tych, którzy należeli do Armii Sprawiedliwych w 1895 roku...
Jak sądzisz, co teraz robią?
Co mogą zrobić? Są bezsilni.
Gdyby ci dranie z Armii Sprawiedliwych byli silni,
już bym nie żył.
W tym problem.
Nie chcą wyładować swojej złości na pojedynczym zdrajcy,
bo zdają sobie sprawę z konsekwencji.
Nie pozwolę, by powtórzyło się upokorzenie,
którego zaznali moi przodkowie w 1592.
Armia Sprawiedliwych będzie nam przeszkadzać.
Lud Joseon taki już jest.
Kiedy minister Hayashi wróci do Joseon,
przywiezie ze sobą traktat, który Korea ma podpisać.
Gwarantuję ci,
że mieszkańcy Joseon będą ryzykować życie, by do tego nie dopuścić.
No dobrze.
Zatem od czego zaczniemy?
Od ich ducha.
Musimy zniszczyć ducha Joseon.
Musimy go unicestwić.
To właśnie mam zamiar zrobić.
Pamiętaj o dwóch rzeczach.
Nigdy o nich nie zapominaj.
Nie wchodź mi w drogę.
Bądź dla mnie uprzejmy.
Lepiej zawsze rozmawiaj ze mną uprzejmie, Koreańczyku.
Nie cierpię nieuprzejmych ludzi.
Zwłaszcza, jeśli są nisko urodzonymi Koreańczykami.
Od ich ducha.
Musimy zniszczyć ducha Joseon.
Musimy go unicestwić.
To właśnie mam zamiar zrobić.
To Go Sa-hong.
Musi o niego chodzić. Dlatego to tam udali się najpierw.
Proszę pana?
Zawracaj.
Muszę się udać do pałacu.
Tak jest, proszę pana.
Wasza Wysokość.
Minister Hayashi wyruszył dzisiaj w podróż do Japonii.
Poprosiłem go, by zadbał o to,
żeby bankowi Dai-Ichi nie brakowało funduszy.
Wkrótce zaczniemy otrzymywać pieniądze.
I tak będą musieli nam je wysłać, więc przejdź do rzeczy.
Wezwałem zachodniego lekarza. Boli mnie głowa.
Może ja zdołam usunąć przyczynę?
Wasza Wysokość powinien wypuścić Go Sa-honga.
Jego stare, słabe ciało
nie może długo znosić zimnej celi.
Co, jeśli coś mu się stanie w areszcie?
Wtedy lud, który wścieka się na Japonię,
obróci swój gniew wobec Waszej Wysokości.
Ten jeden raz powiedziałeś prawdę.
Wiem, że nie powinienem cię słuchać,
ale mój były nauczyciel już zbyt długo znosi niewygody.
Dam ci się przekonać.
Dziękuję, Wasza Wysokość.
Oficerze Jang, niech twoi ludzie
wypuszczą Sa-honga.
Tak jest, Wasza Wysokość.
Tak ciężko pracowaliśmy na to, by go aresztowano.
- Czemu go... - Jestem w złym nastroju.
Powiedz coś wartościowego albo zamknij się.
Go Sa-hong nie może umrzeć w pałacu.
Musi zginąć poza nim. Z mojej ręki.
Lud Joseon musi się bać mnie,
a nie Japonii. Rozumiesz?
Kim jest ten oficer Jang?
Wcześniej go tu nie widziałem.
Lee Jeong-mun obsadza dwór swoimi ludźmi.
Słyszałem, że kiedyś był myśliwym.
Lee Jeong-mun marnuje czas na bezużyteczne starania.
Jak on ma na imię?
Jesteś. Wejdź do środka, ojcze.
Jestem zmęczony.
Nie pozwól, by ktokolwiek mnie niepokoił.
Nie sądziłam, że kiedykolwiek...
będę przygotowywać te lekarstwa.
Zostałam ukarana.
To raczej ulga,
że możemy je dla niego przygotować wcześniej.
Na pewno znajdziesz tu coś przydatnego.
Dobrze.
Masz krótsze włosy.
I lepsze ubranie.
Jedno wiązało się z drugim, pani.
Obciąłem włosy,
ale niosę cięższe brzemię.
Pracujesz w pałacu?
Nikt nie chce chronić króla,
więc to zadanie przypadło mnie.
W takim razie...
Pewnie rzadko przychodzisz do chaty.
Na razie pozostanie pusta.
Zatarłem
wszystkie twoje ślady, zanim wyruszyłem do pałacu.
Jeśli coś tam zostało,
zajmij się tym.
Będę tam czasami chodzić.
Nie.
Nie mogę cię już niczego nauczyć.
Nie wykonuj więcej moich poleceń.
A jeśli każę ci przestać,
nie przestawaj.
Poradziłaś sobie,
znosząc trudy prostego życia.
Nie jestem już twoim mistrzem.
- Mistrzu... - Teraz mam...
inne zadanie.
Uśmiechnij się i życz mi powodzenia, pani.
Życzę ci...
byś pozostawał bezpieczny.
Jestem wdzięczna...
za wszystko.
Życzę ci
powodzenia.
Dziękuję, pani.
GAZETA HWANGSEONG
Ile redakcji wydaje gazety w Joseon?
Hwangseong i Jeguk
wydają gazety.
Jest też dziwna redakcja, która publikuje same wydania specjalne.
Prowadzi ją Kim Hui-seong, prawda?
Zaimponował mi
smak tej kawy i wielkość tego hotelu.
To na pewno niełatwe zadanie dla młodej wdowy.
Wymaga wiele pracy i pieniędzy.
Brakuje mi męża.
Ubiera się pani zbyt nieskromnie jak na kobietę, której brakuje męża.
Nie kpię z pani. Proszę mnie nie zrozumieć źle.
Musiał mnie pan sprawdzić.
Twoje akta w Joseon przestały istnieć.
Masz potężnego sprzymierzeńca?
Żyjesz w luksusie dzięki byłemu japońskiemu mężowi,
a twój koreański sprzymierzeniec zniszczył twoje akta osobiste.
To nieco bezwstydne.
Czy utknął pan w ślepym zaułku?
Czy to wszystko, czego może się pan dowiedzieć?
A może mam większe wpływy?
Czy mam
doliczyć panu kawę do rachunku?
To dziwne.
Dzisiaj droga wydaje się dużo krótsza.
Weź broń i spal wszystko inne.
Dobrze.
Na niebiosa. Kim oni są?
Czy to japońscy żołnierze?
Pani.
Co pani robi w takiej dziczy?
Co tu robicie?
Jesteśmy z ministrem spraw zagranicznych, Lee Wan-ikiem.
Z szefem MSZ?
Ae-sin.
Panie Lee.
Jak się pan miewa?
Co jakiś czas widuję się z Ae-sun.
Skoro jesteście spowinowaceni, to pani musi być wnuczką Go Sa-honga.
Co szlachetnie urodzona kobieta
robi w takim miejscu? Nie powinno tu pani być.
Ae-sin.
To minister Lee Wan-ik. Przywitaj się.
Mój dziadek źle się czuje.
Ma ochotę na dziczyznę. Powiedz mu, że przyszłam tu po nią.
Lord Go źle się czuje i...
Ae-sin.
Trzyma mnie pani na dystans, bo jestem mężczyzną,
czy dlatego, że jestem nisko urodzony?
Tu jestem.
Skoro król dał panu tytuł,
musi pan być użyteczny,
niezależnie od swojego statusu społecznego.
Nie traktuję pana z góry, ale muszę trzymać pana na dystans.
Powiedz: liczę, że mnie rozumie.
A gdy skończysz, sprawdź, czy strzelec Jang jest u siebie.
- Ae-sin. - Oczywiście.
Skoro król pana mianował, to bez znaczenia, jakie jest...
Jest pani całkiem taka sama, jak pani dziadek, prawda?
- Chodźmy. - Tak jest, panie.
Jednak nie zmarnowaliśmy czasu.
Przepraszam.
Panie.
Potomkowie członków Armii Sprawiedliwych z 1592 roku
dołączyli do organizacji w 1895.
A dzieci tych, którzy należeli do Armii Sprawiedliwych w 1895 roku...
Jak sądzisz, co teraz robią?
Zaraz.
Ile ona ma lat?
Urodziła się w 1875, więc ma 28 lub 29 lat.
Jest sierotą.
Urodziła się w Japonii, ale przyjechała tutaj.
Jej korzenie są niejasne.
To dziwne.
Dziewczyna urodzona w Japonii w 1875
trafiła do Joseon jako sierota...
A członkowie Armii Sprawiedliwych,
których zabiłem w Japonii w 1875...
Gdyby ten głupiec miał dziecko,
byłoby w jej wieku.
Czy ten łotr Kim Yong-ju
podał mi fałszywe imiona?
Czy pan...
Czy pan mnie wzywał?
Skontaktuj się z japońską policją.
Potrzebuję listy ludzi z Joseon zamieszkałych w Yurakucho w Tokio, w 1875.
Żywych i martwych.
Mają mi ją wysłać telegramem.
Spis martwych też?
Oczywiście, panie.
Poczekaj no. Dorwę cię.
Słucham?
Tragarz?
Nasi ludzie właśnie przeszukują każdy zakątek Hanseong.
Wysłałem też paru ludzi do wioski rybackiej, w której przebywał.
Znajdziemy go i go zabijemy.
Wcześniej wykończy mnie frustracja.
Musisz rozsiać plotkę, że Gu Dong-mae żyje.
Wtedy znowu się pojawi.
Poza tym weź ją ze sobą i nakarm ją.
Tak jest.
Tyle z tobą problemów.
Bardzo się o ciebie martwiłem.
Cieszę się, że żyjesz.
Strasznie długie kłamstwo.
To prawda.
Bałem się, że umrzesz.
Wciąż nie wiem, czy przeciąć cię na pół wzdłuż, czy wszerz.
Jeszcze się przez ciebie rozmyślę.
Po co się trudzić?
Zaręczyny odwołane.
Nie wiem. Może już taki jestem.
Dlatego cię postrzelono.
Nie zrobiłem nic złego.
Kupowałem słodycze.
Kradłeś je?
- Pójdziesz sobie? - Dopiero co przyszedłem.
Kobieta, która właśnie wyszła...
Zawsze tu jest. To twoja siostra?
Nie. Po prostu mieszkamy razem.
Jak to mieszkacie razem?
Miałeś żonę?
Wiesz, kto wpadł mi w oko.
Uratowałem ci życie, wiesz.
Jak możesz tak mówić, gdy dopiero co zerwałem zaręczyny?
Pójdziesz sobie wreszcie?
Poświęcam swój czas, by cię odwiedzić.
Potem mam spotkanie.
Twój nastrój mówi mi, że czujesz się lepiej.
Powinieneś więcej spać.
Jesteś słodki, kiedy śpisz.
Każde jego kłamstwo jest długą przemową.
Byłem zaskoczony,
kiedy poprosił mnie pan o spotkanie.
A raczej byłem podekscytowany.
Zatem myślę, że będzie nam się układało.
Czy mogę się wiele spodziewać po naszej rozmowie?
Zebrałem informacje na pański temat. Studiował pan w Cesarstwie Japońskim.
Jeśli chce pan mnie do czegoś przekonać, proszę mówić po koreańsku.
Zebrałem informacje na pański temat.
Mówi pan po koreańsku.
W porządku.
Przejdę do rzeczy.
Szukam gazety, która będzie publikowała projapońskie teksty.
Wynajął pan biuro na miesiąc. Nawet nie ma pan szyldu.
Los gazety zależy od sponsorów.
Zgodzi się pan?
Rety.
Coś pan przegapił.
Mam najładniejszy szyld w całym Hanseong.
Proszę przyjść zobaczyć.
Jeszcze jedno.
Jestem najbogatszym człowiekiem w Joseon, zaraz po królu.
Wynająłem biuro na miesiąc,
bo lubię się popisywać.
Mógłbym uczynić pana arystokratą.
A na co mi to?
Mógłbym pozwolić panu żyć.
Powinien pan lepiej zbierać informacje.
W Joseon nic pan nie uzyska, zabijając mnie.
Jest coś
o co chciałem zapytać.
Kiedy wezwie pan dziewczęta?
Pracuje tu wiele pięknych kobiet.
Mówiłem, że byłem podekscytowany, prawda?
Kiedy pan mnie tu zaprosił, byłem bardzo podekscytowany.
Jeśli pan się wstydzi,
sam je zawołam.
Kim Hui-seong tu jest!
Zaczynajcie.
Panienko.
Przyszedł ktoś z japońskiej placówki.
Przepraszam, pani.
Podczas naszego najścia
jeden z japońskich żołnierzy ukradł coś z pani pokoju.
Pułkownik Mori chce to pani zwrócić.
Spotka się z panią w południe w hotelu Glory.
O czym mowa?
Niczego mi nie brakuje.
Tak?
To dziwne. Pułkownik Mori tak powiedział.
Nawet jeśli japoński żołnierz ukradł coś,
co należy do mnie,
to złodziej powinien sam przyjść i to oddać.
Jak on śmie mnie zapraszać?
Przekaż mu tę wiadomość.
Tak, pani.
Idę do apteki.
Przygotuj się.
DO POLICJI W HANSEONG W JOSEON
OD POLICJI W TOKIO W JAPONII
OD POLICJI W TOKIO DO POLICJI W HANSEONG
GO SANG-WAN KIM HUI-JIN
GO SANG-WAN
Lee Wan-ikowi zależy na tej liście?
Zgadza się. Zastanawiałem się,
czy przyjść z nią do niego, czy do pana. Przyszedłem tutaj.
- Przybiegłem. - Obaj przybiegliśmy.
Cieszę się, że pan się czuje lepiej.
Z tego, co słyszałem,
tam, gdzie mnie postrzelono, nie było policjantów.
Co?
To... To jest...
Wszystko wydarzyło się tak szybko.
Gdy będą się panowie zastanawiać, czy przyjść do lorda Lee, czy do mnie,
proszę zawsze przyjść do mnie.
Nie zapominajcie o złożonych podpisach.
- Oczywiście, pamiętam. - Nawet nie ma co o tym wspominać.
Czy któryś z was zdołał utrzymać kamyk na strzelbie?
Widzę, że nocne ćwiczenia się opłaciły.
Należą mu się brawa.
Czy teraz będę mógł ćwiczyć z ostrą amunicją?
Nie. To koniec ćwiczeń na dzisiaj.
Jakieś pytania?
Proszę pana, dlaczego został pan Amerykaninem?
Nie jestem pewien.
To chyba z powodu
niskiego urodzenia.
Co to znaczy?
Jestem pewien, że wiecie.
Co to ma znaczyć...
Żołnierzy dzielą rangi,
nie status społeczny.
Ja jestem tu najwyższy rangą.
Jeśli nie akceptujecie nisko urodzonego dowódcy, odejdźcie.
Albo złóżcie zażalenie.
Zwróćcie broń. Rozejść się.
Marnotrawstwo amunicji.
To żałosna banda.
Masz dla mnie chwilę?
To zależy.
Po co tu jesteś?
Napijemy się kawy?
Nalegam.
Jak to jest być instruktorem?
Są pełni entuzjazmu.
Uczę ich, jak to wykorzystać.
Mówię im, żeby się nie bali,
choć wróg wydaje się niezwyciężony.
Bo wróg może być...
mniej zorganizowany, niż im się wydaje.
To brzmi obiecująco.
Mam dość bitew, które wygrywa się z łatwością.
Idę na górę. Nie wyspałem się.
W porządku.
Słodkich snów.
O co chodzi?
Wygląda znajomo?
Co to takiego?
W Japonii nazywamy je orugoru.
Nie o to pytałem.
No tak.
Gdy byliśmy w domu tej arystokratki,
jeden z moich żołnierzy zabrał to z jej pokoju.
Kłopotliwa sytuacja.
I to jak.
Ale rzecz w tym, Eugene...
Że to kiedyś należało do ciebie.
O co chodzi? Co się znowu stało?
Opuśćcie palankin.
- Chcę z nią porozmawiać samemu. - Tak jest.
Dranie. Co wy robicie?
Puszczaj mnie!
Czemu to robicie?
Co ty sobie wyobrażasz?
Dokąd się pani wybiera?
- Czemu cię to obchodzi? - Daję pani ostatnią szansę.
„Ostatnią szansę”?
Mówisz od rzeczy.
Czemu ciągle dokonujesz takich wyborów, pani?
Zerwała pani zaręczyny, by splamić swój honor.
Dzierży pani broń i stała się pani celem.
To są niebezpieczne wybory, o których mówię.
Proszę panią...
by nic pani nie robiła.
Nie chodziła do szkoły.
Nie uczyła się zachodniego języka.
Nie mieszała się.
Nie kwestionowała tego świata w żaden sposób.
To strasznie aroganckie z twojej strony.
Nie żałuję swoich wyborów.
Tego, że pozwoliłam ci żyć.
Ani tego, że mnie postrzeliłeś.
Czy to, że wiesz o moich tajnych działaniach sprawia,
że czujesz się bardziej męski?
Nie. Jeszcze nie.
Od teraz spróbuję być ci przydatny, pani.
Wiem, że nie powinienem tego robić, ale...
Nie obchodzi mnie, czy cały świat będzie przeciwko mnie.
Nawet jeśli stanę się też twoim wrogiem.
Sam cię zabiję.
Tylko poczekaj.
Jeśli jeszcze kiedyś cię zobaczę, sama cię zabiję.
Proszę was, chrońcie Ae-sin.
Człowiek, który będzie ją chronił za wszelką cenę.
I człowiek, który nie popełni przy tym żadnych błędów.
Stawiałeś opór tam,
gdzie nie powinieneś.
Bo cię zabiję.
Żyj.
Musisz żyć, Ae-sin.
Napisy: Krzysiek Ceran